Amir mina
10-04-2009, 05:33 PM
یک کوین تازه
در شبی که نتیجه مسترالمپیا برخلاف پیشبینیها رقم خورد، دکستر جکسون تنها قهرمانی نبود که نتوانست از عنوانش دفاع کند و این اتفاق برای قهرمان دسته 202 پوندیها هم رخ داد.
در رقابتهای امسال بدنسازان کمتر از 202 پوند (91 کیلو) دیوید هنری با وجود اینکه مثل سال گذشته آماده و کمنقص به نظر میرسید، اما نتوانست مانع از قهرمانی کوین انگلیش شود. انگلیش اگرچه در مقایسه با دیوید هنری کم نام و نشانتر است، ولی حدود 10 سال است که به جمع حرفهایها پیوسته و از 2 سال پیش تمام توان خود را معطوف به مسابقات 202 پوندیها کرده است.
رقابت نزدیک
در مسابقات مسترالمپیای 91 کیلوییها 15 بدنساز روی صحنه رفتند که اختلاف فاحشی با یکدیگر نداشتند. در واقع نفرات اول تا چهارم این قابلیت را داشتند که هر کدام به عنوان قهرمان این دوره معرفی شوند. در پایان مسابقات بدنسازان سبکوزن حرفهای این نتایج به دست آمد:
1ـ کوین انگلیش 2ـ دیوید هنری 3ـ ادواردو کوریا 4ـ مارک داگ دیل 5ـ جیمز فلکس لوئیس 6ـ خوزه ریموند 7ـ تریکی جکسون 8ـ جیسون آرنتز 9ـ لی پاول 10ـ جان هاجسن 11ـ چارلز دیکسون 12ـ کریس دیم 13ـ کلارنس دیویس 14ـ استان مککوای 15ـ داریل گی
بهترین سبک وزنهای المپیا
کوین انگلیش: به پشتوانه دو قهرمانی در مسابقات حرفهای نیویورک روی صحنه آمد و با شایستگی قهرمان شد. بعد از این قهرمانی به او لقب «رونی کولمن کوچک» دادهاند، اما بعضی کارشناسان هم از رویکرد داوران در معرفی او به عنوان قهرمان انتقاد کردند. گروه منتقدان میگویند که در مسابقات 202 پوندیها داوران باید توجه بیشتری به زیبایی و تناسب نشان دهند که کوین انگلیش از آن بهره چندانی نبرده است.
دیوید هنری: به سختی میشد باور کرد که این بدنساز 34 ساله قهرمانی را واگذار کند اما برای سومین بار به کوین انگلیش باخت. او دو بار هم در مسابقات 2008 و 2009 نیویورک به حریفش باخته بود و هنری از جمله بدنسازانی است که به سختی وزن خود را در محدوده 90 کیلو کنترل میکند و همین کاهش وزن، به آمادگی او لطمه میزند.
مارک داگدیل: بدنسازی که سابقه نایب قهرمانی «مرد آهنین» را در کارنامه دارد، در مسابقات 202 پوندیها تا به حال به اندازه اسم و رسمش موفقیت نداشته است. داگدیل در رقابتهای این دوره در قیاس با حریفان ریزتر به نظر میرسید.
ادواردو کوریا: این بدنساز برزیلی در سال 2007 قهرمان 75 کیلوییهای آماتورهای جهان شد و پس از آن به سرعت پلههای ترقی را طی کرد. کوریا در این دوره حجیم و پرتفکیک بود و کسی تعجب نمیکرد اگر داوران او را به عنوان قهرمان معرفی میکردند.
فلکس لوئیس: مثل اینکه برنامه آمادهسازی این بدنساز بریتانیایی چندان درست نبود چرا که او در روز مسابقه شبیه بدنسازانی بود که قرار است یک هفته دیگر مسابقه بدهند. بدن آبدار و فاقد کات لوئیس حتی میتوانست او را در رتبههای پایینتری قرار دهد.
ناکام مطلق
استان مککوای در اولین مسابقه حرفهای که شرکت کرد، قهرمان «جکسون ویل» شد و همان موقع خیلی از کارشناسان، آمادگی و تناسب او را ستودند، اما این بدنساز دورگه در ماههای اخیر مدام نزول کرد تا بالاخره در مسترالمپیا در ته دره جا خوش کرد. مککوای با ترکیبی که روی صحنه آمد نشان داد که ژنتیکش قابلیت حضور در مسابقات متعدد را ندارد و در طول سال فقط یک بار میتواند به پیک آمادگی برسد.
قابل تقدیر
خیلیها بعد از عارضه قلبی خانهنشین میشوند و تا آخر عمر با احتیاط راه میروند اما کریس دیم از این قاعده پیروی نمیکند. این بدنساز آسیایی در مسترالمپیا روی صحنه آمد تا روزهای بیماری طولانیاش را به فراموشی بسپارد
در شبی که نتیجه مسترالمپیا برخلاف پیشبینیها رقم خورد، دکستر جکسون تنها قهرمانی نبود که نتوانست از عنوانش دفاع کند و این اتفاق برای قهرمان دسته 202 پوندیها هم رخ داد.
در رقابتهای امسال بدنسازان کمتر از 202 پوند (91 کیلو) دیوید هنری با وجود اینکه مثل سال گذشته آماده و کمنقص به نظر میرسید، اما نتوانست مانع از قهرمانی کوین انگلیش شود. انگلیش اگرچه در مقایسه با دیوید هنری کم نام و نشانتر است، ولی حدود 10 سال است که به جمع حرفهایها پیوسته و از 2 سال پیش تمام توان خود را معطوف به مسابقات 202 پوندیها کرده است.
رقابت نزدیک
در مسابقات مسترالمپیای 91 کیلوییها 15 بدنساز روی صحنه رفتند که اختلاف فاحشی با یکدیگر نداشتند. در واقع نفرات اول تا چهارم این قابلیت را داشتند که هر کدام به عنوان قهرمان این دوره معرفی شوند. در پایان مسابقات بدنسازان سبکوزن حرفهای این نتایج به دست آمد:
1ـ کوین انگلیش 2ـ دیوید هنری 3ـ ادواردو کوریا 4ـ مارک داگ دیل 5ـ جیمز فلکس لوئیس 6ـ خوزه ریموند 7ـ تریکی جکسون 8ـ جیسون آرنتز 9ـ لی پاول 10ـ جان هاجسن 11ـ چارلز دیکسون 12ـ کریس دیم 13ـ کلارنس دیویس 14ـ استان مککوای 15ـ داریل گی
بهترین سبک وزنهای المپیا
کوین انگلیش: به پشتوانه دو قهرمانی در مسابقات حرفهای نیویورک روی صحنه آمد و با شایستگی قهرمان شد. بعد از این قهرمانی به او لقب «رونی کولمن کوچک» دادهاند، اما بعضی کارشناسان هم از رویکرد داوران در معرفی او به عنوان قهرمان انتقاد کردند. گروه منتقدان میگویند که در مسابقات 202 پوندیها داوران باید توجه بیشتری به زیبایی و تناسب نشان دهند که کوین انگلیش از آن بهره چندانی نبرده است.
دیوید هنری: به سختی میشد باور کرد که این بدنساز 34 ساله قهرمانی را واگذار کند اما برای سومین بار به کوین انگلیش باخت. او دو بار هم در مسابقات 2008 و 2009 نیویورک به حریفش باخته بود و هنری از جمله بدنسازانی است که به سختی وزن خود را در محدوده 90 کیلو کنترل میکند و همین کاهش وزن، به آمادگی او لطمه میزند.
مارک داگدیل: بدنسازی که سابقه نایب قهرمانی «مرد آهنین» را در کارنامه دارد، در مسابقات 202 پوندیها تا به حال به اندازه اسم و رسمش موفقیت نداشته است. داگدیل در رقابتهای این دوره در قیاس با حریفان ریزتر به نظر میرسید.
ادواردو کوریا: این بدنساز برزیلی در سال 2007 قهرمان 75 کیلوییهای آماتورهای جهان شد و پس از آن به سرعت پلههای ترقی را طی کرد. کوریا در این دوره حجیم و پرتفکیک بود و کسی تعجب نمیکرد اگر داوران او را به عنوان قهرمان معرفی میکردند.
فلکس لوئیس: مثل اینکه برنامه آمادهسازی این بدنساز بریتانیایی چندان درست نبود چرا که او در روز مسابقه شبیه بدنسازانی بود که قرار است یک هفته دیگر مسابقه بدهند. بدن آبدار و فاقد کات لوئیس حتی میتوانست او را در رتبههای پایینتری قرار دهد.
ناکام مطلق
استان مککوای در اولین مسابقه حرفهای که شرکت کرد، قهرمان «جکسون ویل» شد و همان موقع خیلی از کارشناسان، آمادگی و تناسب او را ستودند، اما این بدنساز دورگه در ماههای اخیر مدام نزول کرد تا بالاخره در مسترالمپیا در ته دره جا خوش کرد. مککوای با ترکیبی که روی صحنه آمد نشان داد که ژنتیکش قابلیت حضور در مسابقات متعدد را ندارد و در طول سال فقط یک بار میتواند به پیک آمادگی برسد.
قابل تقدیر
خیلیها بعد از عارضه قلبی خانهنشین میشوند و تا آخر عمر با احتیاط راه میروند اما کریس دیم از این قاعده پیروی نمیکند. این بدنساز آسیایی در مسترالمپیا روی صحنه آمد تا روزهای بیماری طولانیاش را به فراموشی بسپارد